لغت نامه دهخدا
شحوص. [ ش َ ] ( ع ص، اِ ) ماده شتر لاغر از تب و ماندگی. ( منتهی الارب ). || ماده گوسپند لاغر و مانده. ( از اقرب الموارد ).
شحوص. [ ش َ ] ( ع ص، اِ ) ماده شتر لاغر از تب و ماندگی. ( منتهی الارب ). || ماده گوسپند لاغر و مانده. ( از اقرب الموارد ).