لغت نامه دهخدا
( شاویقة ) شاویقة. [ ق َ ] ( ع ص ) در یک نسخه خطی مهذب الاسماء کتابخانه مؤلف معنی کلمه: «زمین شادی » ودر نسخه خطی دیگر «زمین شاوی » و در نسخه سوم «رسن سادای » آمده است. که هیچیک معنی محصلی ندارد. اما در منتهی الارب و اقرب الموارد در ماده «شوق » آمده است که: شاق الطنب الی الوتد؛ بست طناب را به میخ و استوار کرد. از اینجا معلوم میگردد که ضبط نسخه اخیر ( یعنی رسن سادای ) مبنایی دارد منتهی تحریفی در کلمه ٔ«سادای » روی داده است که صورت صحیح آن معلوم نشد.
