لغت نامه دهخدا
( شاصیة ) شاصیة. [ ی َ ] ( ع ص، اِ ) تأنیث شاصی. ( اقرب الموارد ). خیک درآکنده که پایچها دروا شده باشد. ( منتهی الارب ). ج، شاصیات و شواصی. ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟