شابانج

لغت نامه دهخدا

شابانج. [ ن َ ] ( معرب، اِ ) معرب شابانک. ( برهان ). مأخوذ از شابانک فارسی و بمعنی آن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شابانک و شاهبانک شود.

معرب شابانک ماخوذ از شابانک فارسی و بمعنی آن.