شابارلی

شابارلی (Celestino Schiaparelli) خاورشناس، زبان‌شناس و محقق برجسته ایتالیایی در حوزه مطالعات عربی بود که در سال 1841 در شهر ساویلیانو در منطقه پیمونت ایتالیا متولد شد و در سال 1919 درگذشت. او از چهره‌های مهم مکتب علمی مطالعات عربی در ایتالیا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به شمار می‌رود و در میان شاگردان برجسته میکله آما‌ری جایگاه ویژه‌ای داشت. شابارلی در آغاز زندگی به دلیل مشکلات مالی خانواده نتوانست تحصیلات دانشگاهی رسمی را دنبال کند و به استخدام اداره پست درآمد، اما هم‌زمان به صورت خودآموز به مطالعه زبان‌های شرقی پرداخت. وی در شهرهای مختلف ایتالیا از جمله تورین و فلورانس فعالیت داشت و در کنار کار اداری، در کلاس‌های زبان عربی و مطالعات شرقی نیز شرکت می‌کرد. استعداد علمی او توسط میکله آما‌ری شناخته شد و به عنوان شاگرد پژوهشی وارد حوزه تخصصی فقه‌اللغه و نسخه‌شناسی متون عربی گردید. یکی از مهم‌ترین آثار او ویرایش کتاب «Vocabulista in arabico» بود که در سال 1871 منتشر شد و جایگاه علمی او را در اروپا تثبیت کرد. این اثر به دلیل دقت در تصحیح متون عربی و آشنایی با نسخه‌های لاتین قرون وسطی مورد توجه پژوهشگران اروپایی قرار گرفت. پس از آن، او در دانشگاه‌های ایتالیا از جمله فلورانس و رم به تدریس زبان عربی و متون اسلامی پرداخت و در توسعه مطالعات عربی نقش مهمی ایفا کرد. آثار و تحقیقات شابارلی در زمینه متون عربی مربوط به ایتالیا و سیسیل، او را به یکی از چهره‌های اثرگذار در تاریخ شرق‌شناسی اروپا تبدیل کرد. در مجموع، او به عنوان یکی از مهم‌ترین عربی‌دانان و فیلولوگ‌های ایتالیایی شناخته می‌شود که سهم قابل توجهی در پیشرفت مطالعات زبان و متون عربی در اروپا داشته است.