سیدابوالفتح حسینی اصفهانی

سیدابوالفتح حسینی اصفهانی، عنوانی است که به چند نفر از علمای بزرگ اصفهان اشاره دارد:

اولین فرد مشهور با این نام، سیدابوالفتح بن محمد حسینی خوراسکانی اصفهانی است، عالمی فاضل و ادیب که اصالتاً از خوراسکان جی اصفهان بود و در اصفهان نزد علمایی همچون ملا محمدتقی مجلسی تحصیل کرده و از ایشان اجازه روایت گرفته است. او در زمان تحصیل، چندین جلد از کتب حدیثی مهم مانند کافی، استبصار، من لا یحضره الفقیه، تهذیب و خصال را کتابت کرده که نسخه‌های آن هنوز در کتابخانه‌ها موجود است و تا سال ۱۰۹۱ هجری در قید حیات بوده است. استادان دیگری مانند ملا محمدصالح مازندرانی نیز در تربیت علمی او نقش داشته‌اند.

دومین شخص با این نام، سیدابوالفتح بن ابوالقاسم حسینی فندرسکی استرآبادی است که با لقب «میر میران» شناخته می‌شد و در اصفهان به تحصیل فقه و حدیث پرداخته است. وی پس از وفات در کنار مقبره پدرش در تکیه میر تخت فولاد اصفهان مدفون شد و آثار متعددی به جای گذاشت. از جمله این آثار، نسخه‌ای از تهذیب الاحکام شیخ طوسی به خط نسخ و حاشیه‌ای بر علی القواعد شیخ علی بن عبدالعالی کرکی و شرحی بر تذکره خواجه نصیرالدین طوسی است که در کتابخانه‌های تهران نگهداری می‌شوند.