لغت نامه دهخدا
سمسمانیه. [ س ِ س ِ نی ی َ ] ( ع ص، اِ ) عظام سمسمانیه استخوانهای بسیار خرد میان سلامیات. استخوانهای فرد باشند که سه تا در اطراف ابهام و یکی در طرف وحشی مسبحه و دیگری در طرف وحشی کالوج است. ( یادداشت مولف ). و بر گرداگرد این لب این مغاک [ مغاک منکب ] آن استخوانهای فرد است که به تازی العظام السمسمانیه گویند. ( از ذخیره خوارزمشاهی ). استخوانهای بسیارخرد که در درون فرجه های مفاصل انگشتان قرار دارد.
