سلعاف

لغت نامه دهخدا

سلعاف. [ س ِ ] ( ع اِ ) چوب ها است سرتیز که گرداگرد درخت نصب کنند و ددان را بدان شکار کنند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).