لغت نامه دهخدا
سرغچ. [ س َ غ ِ ] ( اِ ) کاسه چوبین. ( برهان ) ( جهانگیری ) ( آنندراج ):
بگیر جام می از دست ساقی ای سقا
مخور بسان عرب دوغ اشتر از سرغچ.درویش سقا ( از آنندراج ).
سرغچ
فرهنگ معین
(سَ غِ ) (اِ. ) کاسة چوبین.
فرهنگ عمید
کاسۀ چوبی.
ویکی واژه
کاسة چوبین.
