سردبیان
لغت نامه دهخدا
سردبیان. [ س َ ب َ ] ( ص مرکب ) کنایه از غیرفصیح. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). غیرفصیح و کندطبع. ( برهان ) ( از ناظم الاطباء ). || رنجاننده مردم. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). کسی که به سخنان راست مردم را برنجاند. ( برهان ). || مرادف سردحرف. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). || مردم ناموزون. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
کسی که سخنش گرم و گیرا نباشد، آن که با سخنان سرد دیگری را مشمئز و آزرده سازد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - کسی که به سخنان خود مردم را برنجاند. ۲ - غیر فصیح. ۳ - کند طبع. ۴ - ناموزون.
جمله سازی با سردبیان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 سردبیان برجسته مطبوعات کشوری در جلسهای مشترک، درباره چالشهای جدید رسانههای دیجیتال و نحوه حفظ اخلاق حرفهای در عصر سرعت اطلاعات بحث و تبادل نظر کردند.
💡 برای مدیریت یک نشریه علمی معتبر، انتخاب سردبیان متخصص و صاحبنظر که دارای دیدگاه وسیعی در حوزه تخصصی مربوطه باشد، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.
💡 در جریان اصلاحات ساختاری مجله، وظیفه هماهنگسازی محتوا و نظارت بر کیفیت نوشتههای نویسندگان بر عهده سردبیان تازهوارد قرار داده شد تا استانداردهای لازم حفظ شود.