سربتویی

سربتویی. [س َ ب ِ ] ( حامص مرکب ) محیل و مکار بودن:
ز سربتویی خود شیخ مارگیر مدام
ز دست خود چو کشف از شکنجه قفس است.محسن تأثیر ( از آنندراج ).