لغت نامه دهخدا
سبزغطا. [ س َ غ ِ] ( ص مرکب ) ظاهراً کنایه از آسمان است:
ای یک تنه صد لشکر جرار چو خورشید
کآرایش این دائره سبزغطائی.خاقانی ( دیوان چ عبدالرسولی ص 446 ).
سبزغطا. [ س َ غ ِ] ( ص مرکب ) ظاهراً کنایه از آسمان است:
ای یک تنه صد لشکر جرار چو خورشید
کآرایش این دائره سبزغطائی.خاقانی ( دیوان چ عبدالرسولی ص 446 ).
ظاهرا کنایه از آسمانست