سبزباغ

سبزباغ. [ س َ ] ( اِ مرکب ) تن صحیح. ( آنندراج ). کنایه از تن و بدن آدمی. || کنایه از آسمان. ( برهان ). || بهشت. ( برهان ) ( رشیدی ):
بدین راست ناید کزین سبز باغ
گلی چند را سر در آری بداغ.نظامی.|| قوه جوانی. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ).

۱. تن وبدن انسان.
۲. آسمان: بدان راست ناید کزاین سبزباغ / گلی چند را سر درآری به داغ (نظامی۶: ۱۱۰۱ ).
۳. بهشت.

۱ - تن انسان بدن آدمی. ۲ - آسمان. ۳ - بهشت.