لغت نامه دهخدا
( ساهکة ) ساهکة. [ هَِ ک َ ] ( ع ص ) مؤنث ساهک. || ریح ساهکة؛ باد سخت. ج، سواهک، و ساهکات. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
( ساهکة ) ساهکة. [ هَِ ک َ ] ( ع ص ) مؤنث ساهک. || ریح ساهکة؛ باد سخت. ج، سواهک، و ساهکات. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
مونث ساهک