زنگلیچه
لغت نامه دهخدا
زنگلیچه.[ زَ گ ُ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) مصغر زنگل. زنگ خرد. جرس کوچک. ( از فرهنگ فارسی معین ) ( از ناظم الاطباء ).
فرهنگ معین
(زَ گُ چَ یا چِ ) (اِمصغ. ) زنگ خرد، جرس کوچک.
فرهنگ عمید
= زنگوله
جمله سازی با زنگلیچه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ما تصمیم گرفتیم در روز جمعه به آن زنگلیچه کوچک در نزدیکی روستا برویم و در میان صدای پرندگان و صدای آب، کمی استراحت کنیم.
💡 آن زنگلیچه سرسبز و خلوت، پناهگاه امنی برای بسیاری از حیوانات کوچک جنگل بود که از هیاهوی حیوانات بزرگتر در مناطق باز میگریختند.
💡 عکاسان طبیعت برای ثبت تصاویر بینظیر از گلهای وحشی و درختان کوچک، ساعتها در آن زنگلیچه بکر و دستنخورده به جستجو میپردازند.