زغادب

لغت نامه دهخدا

زغادب. [ زُ دِ ] ( ع ص، اِ ) کفک بسیار. || مرد ستبرروی و زشت منظر و گنده لب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ).