لغت نامه دهخدا
زبیب بیدانه. [ زَ بی ب ِ بی ن َ / ن ِ ] ( ترکیب وصفی، اِمرکب ) نوع بیدانه زبیب را کشمش نامند. صاحب تحفه آرد: کشمش اسم فارسی زبیب بیدانه است و مویز نیز گویند و بهترین آن سبز بالیده است. ( تحفه حکیم مؤمن: کشمش ). مؤلف مخزن الادویه ( پس از این که افعال و خواص،طبیعت و ماهیت مویز را بتفصیل بیان دارد ) گوید: و نوع بیدانه آن که کشمش نامند بهترین آن سبز آن است که از انگور عسکری سازند و زبون ترین آن سیاه و همه آن لطیف تر از دانه دار و کثیرالغذاء و مبهی است و با قوت مسهله. آب نقیع و همچنین آب مطبوخ آن که با فانید بقوام آورده باشند جهت سرفه و تنقیه مواد سینه و تصفیه صوت نافع و ضماد آن با زعفران و زرده تخم مرغ وعصفر جهت انفجار دمل و تحلیل صلابات بیعدیل. و چون بکوبند آنرا با صبر و بر سر بمالند، جهت دفح کچلی مجرب، و در سایر افعال مانند زبیب دانه بیرون کرده است و محرق خون. مصلح آن همان مصلح مویز است که مذکور شد وشراب آن در قرابادین نوشته شد. ( از مخزن الادویه ).
