لغت نامه دهخدا
زبل الورل. [ زِ لُل ْ وَ رَ ] ( ع اِ مرکب ) سرگین وی مانند سرگین سوسمار، سفیدی چشم ببرد و زایل کند و موی بر داءالثعلب برویاند و سرگین ورل، کلف، و دع و قوبا را نافع بود. ( اختیارات بدیعی ذیل ورل ). رجوع به قانون ابن سینا ج 1 چ 1593 م. ص 170 شود.
