زابه را

۱. بیچاره، دربه در، بی خانمان.
۲. سرگردان، حیران.
* زابه را شدن: (مصدر لازم ) [عامیانه، مجاز] ناگزیر از ترک جا و مکان خود شدن.
* زابه را کردن: (مصدر متعدی ) [عامیانه، مجاز]
۱. کسی را ناچار از ترک جا و مکان مٲلوف خود کردن.
۲. حیران و سرگردان کردن.