رندش
لغت نامه دهخدا
رندش. [ رَ دِ ] ( اِ ) ریزه هایی که از تراشیدن چوب و مس و برنج و امثال آن بریزد. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تراشه. براده. خراشه. ( ناظم الاطباء ). آنچه رندیده باشند از چیزی. || فضول معده و امعا: خیم؛ رندش شکنبه و رودگان بود. ( از لغت فرس اسدی ).
فرهنگ عمید
ریزه و تراشۀ چیزی، ریزه و تراشه که هنگام تراشیدن چوب یا چیز دیگر فرومی ریزد.
فرهنگ فارسی
۱ - ( اسم ) عمل رندیدن. ۲ - ( اسم ) ریزه هایی که از تراشیدن چوب مس برنج و مانند اینها بریزد.
ریزه هایی که از تراشیدن چوب و مس و برنج و امثال آن بریزد
جمله سازی با رندش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شاعر در این بیت با توصیف رندش، به ویژگیهای شخصیتی فردی اشاره میکند که با زیرکی و هوشمندی، از میان تظاهر و ریا در جامعه به راحتی عبور میکند.
💡 بسیاری از علاقمندان به ادبیات، رندش شخصیتهای داستانهای کلاسیک را به دلیل قدرت تحلیل بالا و نگاه متفاوتشان به مسائل اخلاقی و اجتماعی، بسیار مورد توجه و تحسین قرار میدهند.
💡 او با وجود تمام سختیهایی که در زندگی با آنها روبرو بود، همچنان رندش خود را حفظ کرده و با لبخندی شیطنتآمیز، از مشکلات عبور میکرد.