رفائیت
لغت نامه دهخدا
رفائیت. [ رِ ئی ی َ ] ( ع اِمص ) رفاهیت و آسایش و آسودگی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رفاه و رفاهیت شود. || سازواری. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رفاء شود.
رفائیت. [ رِ ئی ی َ ] ( ع اِمص ) رفاهیت و آسایش و آسودگی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رفاه و رفاهیت شود. || سازواری. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رفاء شود.