لغت نامه دهخدا
رعان. [ رِ ] ( ع اِ ) ج ِ رَعن به معنی بینی ساره کوه. ( آنندراج ). ج ِ رعن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). دماغه کوه بلند. ( از معجم البلدان ).
رعان. [ رِ ] ( اِخ ) نام جایگاهی است در بین صفرا و ینبع و در آنجا چشمه و نخل است. ( از معجم البلدان ).
