رسوع

واژه «رسوع» در منابع لغوی کهن به تسمه‌ها یا بندهای بافته‌شده‌ای گفته می‌شود که در ساخت کمان به کار می‌رفته و در بخش میانی آن بسته می‌شده است. این بندها معمولاً از جنس چرم یا الیاف محکم بوده‌اند و نقش مهمی در استحکام و تنظیم کمان داشته‌اند. در برخی متون، «رسوع» به صورت دوال‌های بافته نیز توضیح داده شده که همان نوارها و بندهای مقاوم برای اتصال و مهار اجزای کمان هستند. این واژه در اصل به ابزار و لوازم مربوط به صنعت کمان‌سازی اشاره دارد و جنبه کاملاً فنی و کاربردی دارد. برخی منابع لغوی آن را به نوعی جمع یا شکل عربی‌شده از ریسمان دانسته‌اند که نشان‌دهنده ماهیت بافتنی و طناب‌مانند آن است. در این معنا، «رسوع» بیانگر مجموعه‌ای از بندها و تسمه‌هایی است که برای محکم کردن یا اتصال بخش‌های مختلف کمان استفاده می‌شده است. کاربرد این واژه بیشتر در متون قدیمی و اصطلاحات مربوط به ابزارهای جنگی و شکار دیده می‌شود. از نظر مفهومی، این واژه به عنصر استحکام و پیوند در ساختار کمان اشاره دارد. در زبان امروز، معادل دقیقی برای آن وجود ندارد اما می‌توان آن را نوعی بند یا تسمه چرمی مخصوص کمان دانست. بنابراین «رسوع» واژه‌ای تخصصی در حوزه ابزارسازی قدیم است که به بندهای محکم‌کننده کمان اشاره دارد.