رجأبن حیوه
لغت نامه دهخدا
( رجأبن حیوة ) رجأبن حیوة.[ رَ ءِ ن ِ ح َ یات ْ ] ( اِخ ) رجأبن حیوةبن جرول الکندی، مکنی به ابوالمقدام. پیشوای مردم شام در عصر خود بود. وی یکی از سخنوران و واعظان و دانشمندان نامی و از ملازمان عمربن عبدالعزیز در دوره خلافت و امارت او بود. عمربن عبدالعزیز نسبت به وی توجه خاص داشت،سلیمان بن عبدالملک رجأبن حیوة را به منشیگری خود برگزید. وی همان کسی است که به سلیمان درباره خلیفه شدن عمر اشاره کرده. رجاء را با عمربن عبدالعزیز اخباری است. او در سال 112 هَ. ق. درگذشت. ( از اعلام زرکلی ). و رجوع به فهرست سیرة عمربن عبدالعزیز و تاریخ اسلام ص 163 و عیون الاخبار ج 1 ص 264 و 102 و 54 و ج 4 ص 113 و تاریخ گزیده چ لندن ص 247 و عقدالفرید فهرست ج 2و 3 و 4 و 5 و 7 و الوزراء و الکُتّاب ص 33 و البیان و التبیین ج 1 ص 304 و ج 2 ص 257 و 87 و المعرب جوالیقی ص 64 و نامه دانشوران ج 6 ص 70 و حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 170 و ابوالمقدام رجاء... در همین لغت نامه شود.
جمله سازی با رجأبن حیوه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون تاریخی مربوط به قرون نخستین اسلامی، نام رجأبن حیوه به عنوان یکی از شخصیت‌های تأثیرگذار در مباحث کلامی و فکری ذکر شده است.
💡 مطالعه زندگی و دیدگاه‌های رجأبن حیوه برای پژوهشگرانی که به دنبال ریشه‌های شکل‌گیری مکاتب فکری اولیه در جهان اسلام هستند، بسیار سودمند است.
💡 برخی از منابع روایی به شخصیت‌های معاصر زمان خود از جمله رجأبن حیوه اشاره کرده‌اند که نیاز به بررسی دقیق‌تر در منابع تاریخی دارد.
