لغت نامه دهخدا
رتباء. [ رَ ] ( ع ص، اِ ) شتر ماده ثابت در سیر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از تاج العروس ). ناقه راست رونده در سیر خود. ( از اقرب الموارد ). || آنکه همه شب رود. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ).
رتباء. [ رَ ] ( ع ص، اِ ) شتر ماده ثابت در سیر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از تاج العروس ). ناقه راست رونده در سیر خود. ( از اقرب الموارد ). || آنکه همه شب رود. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ).