لغت نامه دهخدا
رازیام. [ زْ ] ( اِ ) بادیان، رازیانه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رازیانه و رازیانج شود.
رازیام. [ زْ ] ( اِ ) بادیان، رازیانه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رازیانه و رازیانج شود.
= رازیانه
( اسم ) گیاهی است از تیره چتریان که دو ساله است ( بعض گونه هایش پایا میباشد ) و در سراسر نواحی بحرالروم و حبشه و ایران میروید. ارتفاع آن بین ۱ تا ۱ / ۵ است. برگهای متناوب و دارای بریدگی بسیار و دمبرگش شامل غلافی است که ساقه را فرا میگیرد. برگش معطر و طمعش مطبوع و کمی شیرین است رازیانج شمار شمره سونف باریان بسباس. یا رازیانه آبی کاکله. یا رازیانه دریایی کاکله. یا رازیانه رومی انیسون. یا رازیانه کاذب شوید شبت.