لغت نامه دهخدا
ذوفلس. [ ف َ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) خداوند پشیزه. درم دار. صاحب فلس. حیوان فلس دار چون اکثرماهیان. و مورچه خوار و تاتو. و بزمچه ( کروکدیل ).
ذوفلس. [ ف َ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) خداوند پشیزه. درم دار. صاحب فلس. حیوان فلس دار چون اکثرماهیان. و مورچه خوار و تاتو. و بزمچه ( کروکدیل ).