کلمه «ذوالمعجزه» یک ترکیب عربی است که به معنای «دارنده معجزه» یا «صاحب معجزه» میباشد و معمولاً برای توصیف شخصیتی به کار میرود که قدرت انجام امور خارقالعاده یا شگفتآور دارد و تواناییهایی فراتر از توان عادی انسانها را نشان میدهد. این واژه در متون دینی و تاریخی برای پیامبران و افرادی استفاده شده است که با معجزات، نشانههای الهی یا کارهای شگفتآور، قدرت و مأموریت خود را اثبات کردهاند. «ذوالمعجزه» نه تنها نشاندهنده توانایی عملی است بلکه بار معنایی مذهبی و فرهنگی دارد و به قدرتی اشاره میکند که منبع آن الهی یا ماورایی است و برای هدایت، آموزش یا نشان دادن حقانیت به کار گرفته میشود. در کاربرد ادبی، این صفت میتواند به شخصیتهایی نسبت داده شود که با تواناییهای خارقالعاده یا کارهای شگفتآور تأثیرگذاری عمیقی بر اطرافیان دارند و توجه مخاطب را جلب میکنند. واژه «ذوالمعجزه» همچنین بیانگر اعتبار و شأن فردی است که از طریق معجزات یا نشانههای غیرعادی به عنوان الگو یا مرجع شناخته میشود. این ترکیب، علاوه بر جنبه دینی، در متون تاریخی و آموزشی نیز برای توصیف افراد برجسته با ویژگیهای منحصر به فرد به کار میرود و بر قدرت و اعتبار معنوی یا اجتماعی آنها تأکید دارد.
ذوالمعجزه
لغت نامه دهخدا
( ذوالمعجزة ) ذوالمعجزة. [ ] ( اِخ ) نامیست که بفرستاده کسری نزد رسول اکرم داده اند که رسول صلوات اﷲ علیه با او با لغت اهل یمن سخن گفت. ( از المرصع ) و بعضی گویند که پیغامبر صلوات اﷲ علیه معجزه بدو بخشید. و معجزه بلغت اهل یمن کمربند است.