لغت نامه دهخدا
ذلیق. [ ذَ ] ( ع ص ) طلیق. طلق. ذلق. گشاده زبان. زبان آور. تیززبان. زبان تیز. ( دهار ). قوی سخن، خطیب ُ ذلیق. لسان ُ ذلیق. || سنان ذلیق؛ نیزه تیز.
ذلیق
فرهنگ معین
(ذَ ) [ ع. ] (ص. ) زبان آور، فصیح.
فرهنگ فارسی
تیز، تیززبان، زبان آور، فصیح
( صفت ) گشاده زبان زبان آور تیز زبان.
ویکی واژه
زبان آور، فصیح.