ذعور

ذعور. [ ذَ ] ( ع ص ) مُتَذعر. ترسنده. || زن ترسنده از ریبه و تهمت. زن ترسان از بدنامی. زنی ترسنده. ( مهذب الاسماء ). زن ترسنده از بهتان و سخن بد. || ناقه ذعور؛ ماده شتری که چون دست بر پستان وی نهند خویشتن را درکشد.

متذعر. ترسنده.