لغت نامه دهخدا
ذباذب. [ ذَ ذِ ] ( ع اِ ) نره. شرم مرد. و آن مفردی است بصورت جمع. || ج ِ ذَبذَبة. || ذباذِب ُ الذّنب، شراشر ذنب؛ یعنی اطراف دنب.
ذباذب. [ ذَ ذِ ] ( ع اِ ) نره. شرم مرد. و آن مفردی است بصورت جمع. || ج ِ ذَبذَبة. || ذباذِب ُ الذّنب، شراشر ذنب؛ یعنی اطراف دنب.