ذألان

ذألان. [ ذَ ءَ ] ( ع مص ) ذأل. سبک رفتن. ( تاج المصادر بیهقی ). خرامیدن. سبک و نرم رفتن. || سرعت کردن. || پویه گرگ. ج، ذآلین، ذآلیل. و این نادر است، چه قیاس ذآلین باشد.
ذألان. [ ذَءْ / ذُءْ ] ( ع اِ ) شغال با گرگ. ابن آوی و الذئب.

شغال یا گرگ.