ذات رایه

( ذات رایة ) ذات رایة. [ ت ُ ی َ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) هر زن بدکاره به جاهلیت که بر بام خانه علم افراشتی تا مردان بدان نشان بقضای وطر بدانجا شدندی. ج، ذوات رایات.

هر زن بد کاره بجاهلیت که بر بام خانه علم افراشتی تا مردان بدان نشان بقضای وطر بدانجا شدندی.