ذات السلقه

«ذات السَلِقِه» نامی است که در برخی منابع برای شهر مدینه به کار رفته و گفته شده است که این عنوان در متون توراتی آمده است. این واژه به دلیل ویژگی جغرافیایی شهر، یعنی دور بودن آن از کوه‌های اطراف، برای آن استفاده شده است. «ذات» در زبان عربی به معنای «دارای» یا «صاحب» است و در ترکیب‌های جغرافیایی برای توصیف یک ویژگی خاص به کار می‌رود. بخش دوم این نام یعنی «السَلِقِه» به صورت با فتحه بر سین، کسره بر لام و کسره بر قاف خوانده می‌شود. معنای کلی این ترکیب به یک نام تاریخی یا توصیفی برای مدینه اشاره دارد. این نام بیشتر در متون قدیمی و تفسیری ذکر شده و در کاربرد امروزی رایج نیست. بنابراین این کلمه به یکی از نام‌های منسوب به شهر مدینه در منابع کهن اشاره دارد.