لغت نامه دهخدا
دیوکلوچ. [ وْ ک ُ ] ( اِ مرکب ) طفل مصروع و کودک جن گرفته. ( برهان ) ( آنندراج ). کودک جن گرفته. ( جهانگیری ).
دیوکلوچ. [ وْ ک ُ ] ( اِ مرکب ) طفل مصروع و کودک جن گرفته. ( برهان ) ( آنندراج ). کودک جن گرفته. ( جهانگیری ).
(کُ ) (ص مر. ) کودک جن زده.
۱. کودک مصروع.
۲. طفل جنزده.
کودک مصروع، طفل جن زده
( صفت ) طفل مصروع کودک جن گرفته.
کودک جن زده.