لغت نامه دهخدا
دیهقان. ( اِ ) دهقان. دیهگان:
به از صناع عالم دیهقان است
که وحش و طیر را راحت رسان است
جهان را خرمی از دیهقان است
از او گه زرع و گاهی بوستان است.( از سعادت نامه منسوب به ناصرخسرو ).رجوع به دهقان شود.
دیهقان. ( اِ ) دهقان. دیهگان:
به از صناع عالم دیهقان است
که وحش و طیر را راحت رسان است
جهان را خرمی از دیهقان است
از او گه زرع و گاهی بوستان است.( از سعادت نامه منسوب به ناصرخسرو ).رجوع به دهقان شود.