دویت شوره

لغت نامه دهخدا

دویت شوره. [ دَ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) محراک. دویت آشور. دوات آشور. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به دویت آشور شود.

محراک. دویت آشور.