دوگروهی
مترادفها
دوجانبه، دوگانه
لغت نامه دهخدا
دوگروهی. [ دُ گ ُ ] ( حامص مرکب ) اختلاف. دوگانگی. دو دستگی. نفاق: این مخذول را دل بشکست و دو گروهی افتاد میان لشکر او. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 431 ). کار آن پادشاه از نظام بخواهد گشت از تعصبی که افتاد و دو گروهی میان برادران و خویشاوندان. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 606 ).
با رخت مردم دیده دو گروهی کردند
گرنه دل در بر سودای تو خود یکرنگ است.نجیب جرفادقانی.و ما بهیچوجه نمی پسندیم که آن فتنه و دوگروهی و مخالفت میان خاندان ما مایه گیرد. ( عتبةالکتبة ).
جمله سازی با دوگروهی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در این تحقیق علمی، دانشمندان از یک روش آزمایشی دوگروهی استفاده کردند تا تأثیر مستقیم داروی جدید را بر روی سلولهای آسیبدیده بررسی و تحلیل کنند.
💡 ساختار این سازمان به صورت دوگروهی طراحی شده است تا بخش عملیاتی از بخش مدیریت استراتژیک کاملاً جدا شده و کارایی هر بخش افزایش یابد.
💡 برای تحلیل دادههای آماری به دست آمده، از یک مدل دوگروهی پیچیده استفاده شد که توانست تفاوتهای موجود بین دو دسته اصلی را به دقت نشان دهد.