دور استادن

لغت نامه دهخدا

دور استادن. [ اِ دَ ] ( مص مرکب ) دور ایستادن. فاصله گرفتن. با فاصله استادن. ( یادداشت مؤلف ):
یک از دیگر استاد و آنگاه دور
پر از درد باب و پر از رنج پور.فردوسی.