واژه «دلهه» که مؤنث «دله» است، به زنی گفته میشود که سرگشته و پریشان است و از شدت عشق یا اندوه دیوانهوار رفتار میکند. این کلمه معمولاً در متون ادبی و شعری برای توصیف حالتی عاطفی شدید به کار رفته است، زمانی که زن عاشق یا داغدار چنان تحت تأثیر احساسات خود قرار میگیرد که رفتار و کردار او از حالت عادی خارج میشود. دلهه تصویری از بیقرار و پریشان بودن را به ذهن میآورد و نشاندهنده غلبه کامل عواطف بر خرد و آرامش فرد است. این واژه هم معنای غمگین و داغدیده دارد و هم عاشقپیشه و مست از عشق را میرساند. در ادبیات کهن، دلهه نماد عاطفه و شور درونی است که فرد را از دنیای عادی جدا میکند و به حالتی پریشان و گمگشته میرساند. بنابراین، دلهه زنی است که به دلیل عشق یا اندوه، سرگشته و دیوانه شده و آرامش خود را از دست داده است.
دلهه
لغت نامه دهخدا
( دلهة ) دلهة. [ دَ ل ِ هََ ] ( ع ص ) مؤنث دله. زن سرگشته و دیوانه از عشق و یا از اندوه. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به دَلِه شود.