دلصه

لغت نامه دهخدا

( دلصة ) دلصة. [ دَ ل ِ ص َ ] ( ع ص ) مؤنث دَلص. || أرض دلصة؛ زمین هموار و مستوی. || ماده شتر افتاده پشم. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).