دقداق

لغت نامه دهخدا

دقداق. [ دَ ] ( ع اِ ) قطعه های ریگ خرد، بعض بر بعض نشسته. ( منتهی الارب ).
دقداق. [ ] ( معرب، اِ ) خرچال. میش مرغ. حُباری ̍. هوبره. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). و رجوع به خرچال شود.