دعای پنجم صحیفه سجادیه

[ویکی فقه] دعای پنجم صحیفه سجادیه، پنجمین دعا از مجموعه دعای صحیفه سجادیه از امام سجاد(ع). این دعا در ۱۵ فراز تنظیم شده و موضوع اصلی آن دعای برای خود و دوستان است.
• امام سجاد(ع) در هر فراز و پیش از هر درخواستی، ابتدا خداوند را با نام و اوصافی متناسب با همان درخواست می خواند و بر محمد(ص) و خاندان آن حضرت درود می فرستد.• فرمانروایی خداوند منتهایی ندارد.• گنجینه های رحمت الهی فناناپذیرند.• در برابر قدر و منزلت الهی هر منزلتی کوچک است.• هر خبر نهانی، نزد خداوند آشکار است.• بخشش الهی عامل بی نیازی از غیر است و پیوستن به خداوند، ترس گسستن از دیگران را از دل می زداید.• آن را که خداوند حفظ کند، سالم می ماند و آن را که هدایت کند، دانا می شود.• خداوند هر که را یاری دهد، هیچ خوارکننده ای قدرت خوارکردن او را ندارد و هر که را ببخشد، هیچ بازدارنده ای قدرت کاستن از عطای خداوند را ندارد و هر که را هدایت کند، گمراه ساختنِ گمراه کنندگان، او را از راه به در نبرد.• حضرت در این دعا از درگاه خداوند متعال، رحمت، قُرب الهی، ارجمندی نزد او، بخشش، حفظ از غضبش، هدایت و عدم رسوایی را طلب می کند.
شرح ها
این دعا در این آثار شرح شده است:
← شرح های فارسی
...
[ویکی شیعه] دعای پنجم صحیفه سجادیه، از دعا های صحیفه سجادیه امام سجاد(ع). این دعا در ۱۵ فراز تنظیم شده و موضوع اصلی آن دعای برای خود و دوستان است.
این دعا در این آثار شرح شده است:
آثاری که لغات دعا را توضیح داده و معنا کرده اند: