دریای لوط

«دریای لوط» نام دریاچه‌ای در فلسطین است که به دلیل فقدان حیات جانوری و شوری بسیار زیاد، به «دریای مرده» نیز مشهور شده است. در منابع مختلف و میان اقوام گوناگون، این دریاچه نام‌ها و القاب متفاوتی یافته است. در تورات به آن «دریای نمک» (بحرالملح)، «دریای عربه» و «دریای شرقی» گفته شده است. رومیان و یونانیان به دلیل وجود قیر و مواد نفتی در جای‌جای دریاچه، آن را «دریای قیر» (بحرالزفت) نامیده‌اند. این نام‌گذاری منعکس‌کننده ویژگی‌های طبیعی و معدنی این دریاچه است. جغرافی‌دانان مسلمان نیز این دریاچه را به اسامی مختلفی از جمله «بحیره المنتنه» (متعفن، بدبو)، «بحیره المقلوبه» و «بحیره زغَر» خوانده‌اند. نام «زُغَر» به دلیل آبادی نزدیک به آن بوده است. با توجه به داستان‌های مذهبی، این دریاچه با شهر و قوم لوط و سدوم مرتبط است. به همین دلیل، در برخی متون اسلامی و تاریخی به آن «دریای لوط» یا «بحیره سدوم» گفته شده است. ناصر خسرو، جهانگرد مشهور ایرانی، در سفرنامه خود تصریح کرده که شهر لوط در کنار این دریاچه واقع بوده است، که نشان‌دهنده اهمیت تاریخی و مذهبی منطقه است. از نظر جغرافیایی، دریای لوط در مرزهای شرقی فلسطین قرار دارد و امروزه از جنوب غربی با اسرائیل، شمال غربی با کرانه باختری و از شرق با کشور اردن همجوار است. حدود دو سوم دریاچه به اردن تعلق دارد.