لغت نامه دهخدا
( خیثمة ) خیثمة. [ خ َ ث َ م َ ] ( اِخ ) ابن سلیمان مکنی به ابوالحسن از طرابلس بود و از حفاظ حدیث و بعصر خود محدث شام. او راست کتابی بزرگ بنام «فضائل الصحابه ». او بسال 343 هَ. ق. در طرابلس شام درگذشت. ( از اعلام زرکلی ج 1 ص 301 ).
( خیثمة ) خیثمة. [ خ َ ث َ م َ ] ( اِخ ) ابن سلیمان مکنی به ابوالحسن از طرابلس بود و از حفاظ حدیث و بعصر خود محدث شام. او راست کتابی بزرگ بنام «فضائل الصحابه ». او بسال 343 هَ. ق. در طرابلس شام درگذشت. ( از اعلام زرکلی ج 1 ص 301 ).
ابن سلیمان مکنی به ابوالحسن از طرابلس بود و از حفاظ حدیث و بعصر خود محدث شام. اوراست کتابی بزرگ بنام [ فضائل الصحابه ]. او بسال ۳۴۳ ه.ق. در طرابلس شام درگذشت.