خوشگام

خوش‌قدم

بدگام

خوشگام. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( ص مرکب ) اسب خوشرفتار. ( برهان قاطع ). اسب راهوار نیکورفتار. ( ناظم الاطباء ):
آباد بر آن باره میمون همایون
خوش گام چو یحموم و ره انجام چو دلدل.عبدالواسع جبلی.پرچم نصرت نمود لشکر سلطان چرخ
در جل زرین کشید ابلق خوشگام صبح.خاقانی.

= خوش رفتار

اسب خوشرفتار اسب راهوار نیکو رفتار