خلیعالعذاری

لغت نامه دهخدا

خلیعالعذاری. [خ َ عُل ع ِ ] ( حامص مرکب ) حالت خلیعالعذار: و طبع بهیمی را که داعیه بی خویشتنی و مهیج خلیعالعذاری است از خود دور می گرداند. ( سندبادنامه ص 54 ).