خلبن

لغت نامه دهخدا

خلبن. [ خ َ ب َ ] ( ع ص ) زن لاغر. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( ازلسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). || زن گول. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از لسان العرب ).