خطیفه
لغت نامه دهخدا
خطیفه. [ خ َ ف َ ] ( ع اِ ) آردی که بر آن شیر ریخته طبخ دهند و زودزود بچمچه خورند. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ).
خطیفه. [ خ َ ف َ ] ( ع اِ ) آردی که بر آن شیر ریخته طبخ دهند و زودزود بچمچه خورند. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ).