لغت نامه دهخدا
خطبان. [ خ ُ / خ ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ اخطب و خطباء.( از منتهی الارب ) ( از لسان العرب ) ( از تاج العروس ).
خطبان. [ خ ُ ] ( ع اِ ) گیاهی مانند هلیون وبرگهای سبز درخت سَمر. ( از منتهی الارب ). حَنْظَل.
خطبان. [ خ ُ / خ ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ اخطب و خطباء.( از منتهی الارب ) ( از لسان العرب ) ( از تاج العروس ).
خطبان. [ خ ُ ] ( ع اِ ) گیاهی مانند هلیون وبرگهای سبز درخت سَمر. ( از منتهی الارب ). حَنْظَل.
گیاهی مانند هلیون و برگهای سبز درخت سمر حنظل.